Վիրտուալ իրականության համընդհանուր անվճար ապաքինման գրադարանը
Իսկ ի՞նչ կլիներ, եթե յուրաքանչյուր վերք՝ ֆիզիկական, հուզական կամ նախնիներից ժառանգված, կարողանար գտնել իր բուժումը մի աշխարհում, որը մենք միասին ենք կառուցում։

Խորքային ապաքինման ընթացքում լինում է մի պահ՝ եզակի, հուզիչ ու կայծակնային մի ակնթարթ, երբ միտքը վերջապես ազատվում է այն բեռից, որը մարմինը տարիներ շարունակ կրել է իր մեջ։ Հոգեբանական տրավման անհետանում է։ Վիշտը թեթևանում է։ Քրոնիկ ցավը շշնջում է իր վերջին հրաժեշտը։ Իսկ հիմա պատկերացրեք, որ այդ պահը հասանելի է դառնում Երկրի յուրաքանչյուր մարդու՝ ցանկացած լեզվով, օրվա ցանկացած ժամի, ոչ թե պատահականության, այլ նպատակային նախագծման շնորհիվ։ Սա գիտական ֆանտաստիկա չէ։ Սա մարդկային բարեկեցության զարգացման հաջորդ սահմանն է, և դրա սկիզբն արդեն դրվել է։
Վիրտուալ իրականության համընդհանուր ապաքինման գրադարանը այնքան մեծ, այնքան բնականորեն անխուսափելի տեսլական է, որ այն լսելուց հետո գուցե զարմանաք՝ մի տեսակ հուզիչ համոզվածությամբ, թե ինչպես ենք մենք երբևէ ապրել առանց դրա։ Սա կենդանի, անընդհատ աճող և բաց արխիվ է՝ ընկղմվող ապաքինման փորձառություններով։ Այն ներառում է միջավայրեր, որոնք ստեղծված են նյարդագիտության, հնագույն բժշկության, մարմնի վրա հիմնված թերապիայի, շնչառական վարժությունների, ձայնային ապաքինման, բնության մեջ ընկղմվելու և մարդկային կարեկցանքի լավագույն սկզբունքների հիման վրա։ Այս ամենը կոդավորվում է վիրտուալ աշխարհներում, որտեղ Երկրի ցանկացած մարդ կարող է մուտք գործել և զգալ փոխակերպող ազդեցությունը։
«Գրադարանը շենք չէ։ Այն ընկերություն չէ։ Այն ուխտ է՝ մարդկության խոստումն ինքն իրեն, որ ոչ ոք չպետք է միայնակ տառապի, երբ գոյություն ունի նրան հասնելու տեխնոլոգիա»։
Ինչո՞ւ հիմա։ Ինչո՞ւ հենց սա։
Մենք ապրում ենք մի քանի ճգնաժամերի բախման ժամանակաշրջանում, որոնցից ոչ մի առանձին երկիր, ավանդույթ կամ հաստատություն չի կարող միայնակ դուրս գալ։ Ամբողջ աշխարհում ավելի քան մեկ միլիարդ մարդ տառապում է հոգեկան առողջության խանգարումներից։ Քրոնիկ ցավը տնտեսություններին ավելի մեծ վնաս է պատճառում, քան քաղցկեղն ու սրտի հիվանդությունները միասին։ Սերունդների միջև փոխանցվող հոգեբանական տրավման անտեսանելի ժառանգության պես անցնում է այն ընտանիքներով, որոնք նույնիսկ բառեր չունեն՝ նկարագրելու իրենց կրած ցավը։ Իսկ մեզ ժառանգություն մնացած առողջապահական համակարգերը, նույնիսկ իրենց ամենահավակնոտ դրսևորումներով, դեռևս նախագծված են հիվանդությունները բուժելու, այլ ոչ թե ամբողջական բարեկեցություն զարգացնելու համար։
Հենց այս պահին արտասովոր մի բան է տեղի ունեցել։ Վիրտուալ իրականությունը հատել է մի նոր սահման։ Ականջակալներն այժմ ավելի էժան են, քան մասնագետի հետ մեկ խորհրդատվությունը։ Հապտիկ տեխնոլոգիաներն արդեն թույլ են տալիս զգալ վիրտուալ արևի ջերմությունը սեփական մաշկի վրա։ Տարածական ձայնը կարող է վերարտադրել ուղեղի ալիքները դեպի ապաքինող վիճակներ ուղղորդող ճշգրիտ երկականջային հաճախականությունները։ Գեներատիվ արհեստական բանականությունը կարող է իրական ժամանակում անհատականացնել փորձառությունը՝ համապատասխանեցնելով այն ձեր նյարդային համակարգի առանձնահատկություններին։ Բոլոր անհրաժեշտ բաղադրիչներն արդեն կան։ Դրանք պարզապես սպասում էին, որ ինչ-որ մեկը ճիշտ հարցը տա։
Ճիշտ հարցը ոչ թե «Կարո՞ղ ենք սա կառուցել» է։ Ճիշտ հարցն է՝ «Ինչո՞ւ մենք դեռ չենք կառուցել սա»։
Ի՞նչ է իրենից ներկայացնում գրադարանը
Բաց և ինքնուրույն կառավարվող արխիվ
Պատկերացրեք մարդկության պատմության մեծագույն գրադարանները՝ Ալեքսանդրիայի գրադարանը, ԱՄՆ Կոնգրեսի գրադարանը, բուդդայական կանոնական գրականությունը և բոլոր այն բնիկ ժողովուրդների բանավոր ավանդույթները, որոնք երբևէ իրենց իմաստությունը երգել են գիշերային երկնքի ներքո։
Իսկ հիմա պատկերացրեք մի գրադարան, որի դարակներում գրքերի փոխարեն փորձառություններ են։ Ամբողջությամբ ստեղծված վիրտուալ աշխարհներ։ Ուղղորդվող ճանապարհորդություններ։ Աշխարհի տարբեր ավանդույթներից վերցված ապաքինման մեթոդներ, որոնք հաստատված են ժամանակակից նյարդագիտության միջոցով և կոդավորված են մեծագույն հարգանքով ու հոգատարությամբ։
Սա է Համընդհանուր ապաքինման գրադարանը։
Այն բաց կոդով է։ Իր հիմքում ոչ առևտրային է։ Այն կառավարվում է բուժողների, տեխնոլոգների, մշակութային ժառանգության պահապանների, նյարդաբանների և, ամենակարևորը, այն մարդկանց խորհրդի կողմից, որոնք անձամբ են անցել ապաքինման ճանապարհը։
Այն ոչ մի երկրի չի պատկանում։ Այն պատասխանատու է ողջ մարդկության առջև։
Ինչպե՞ս այն կարող է օգնել զարգացող երկրներին
Մենք չենք կարող պնդել, որ այս գրադարանը բացառիկ նշանակություն կունենա՝ անտեսելով մեր եղբայրներին ու քույրերին, որոնց գոյատևման համար պայքարը զարգացող երկրներում հաճախ մնում է միայնակ և աննկատ։
Արհեստական բանականության (AI) հնարավորությունների պայմաններում որևէ պատճառ չկա, որ փոքր երեխան չկարողանա ուսումնասիրել վիրաբուժական միջամտությունները, սովորել սրտաթոքային վերակենդանացման (CPR) դասերը, փախչել առօրյա դժվարություններից՝ ամբողջ կյանքի ընթացքում իր հետ մնացող VR խաղալիքի միջոցով, կամ հաղթահարել պատերազմի և աղքատության հետևանքով առաջացած տրավման։
Ստվարաթղթե տուփն այժմ կարող է դառնալ մուտքի հնարավորություն ոչ միայն դեպի ապաքինման գրադարան, այլև դեպի հենց վիրտուալ իրականության կենտրոնի ստեղծումը։
Այն վերածվում է մի իրից, որը պարզապես իրեր է պահում, մի բանի, որն այժմ կարող է իր մեջ պահել երեխաների և մեծահասակների սրտերը՝ թույլ տալով նրանց ապաքինվել՝ պարզապես օգտվելով VR գրադարանի փորձառություններից, որոնք ստեղծվում են պլաստիկ շշի, խաղալիք տիկնիկի ոսպնյակների և ստվարաթղթի միջոցով։
Վիրտուալ իրականությունը միայն փողի, բիզնեսի և խաղերի ապագան չէ։ Այժմ այն կարող է դառնալ նաև փրկօղակ, որը մարդկությունը հավերժ կպահի իր սրտում, քանի որ ապաքինման կարիքն ու տառապանքը, ցավոք, շարունակում են ուղեկցել մեզ։
Մարկ Պիկասո, MPA
Հավանել 0 | Չհավանել 0
Ավելացնել ընտրյալների մեջ
Առնչվող հոդվածներ
Comments
Sign in to comment.
No comments yet.